文章解析

渔塘十六韵(在朱阳县石岩下,古老云:洛水

朝代:唐作者:韦庄浏览量:4
luò
shuǐ
fèn
mài
chuān
穿
yán
chū
shí
léng
jīng
lán
zhòng
qīng
dài
huá
chéng
yíng
chè
tōng
sān
dǎo
yán
wàn
céng
cháo
yóu
yīng
gòng
dào
liú
ruǎn
xiǎng
tóng
dēng
jùn
tái
huà
shān
hūn
shì
zhēng
hàn
sōng
yǒu
xuě
shí
yàn
shēng
bīng
shú
yún
zhōng
míng
liú
wài
sēng
yuán
xún
luò
xiàng
dòu
shǔ
duò
gāo
téng
xiǎn
shù
lín
cán
shā
dài
àn
bēng
chí
gān
竿
liáo
cǎo
dài
yuè
hǎo
chuí
zēng
duì
jǐng
rèn
kāi
xiǎng
xīng
wǎn
fēng
qīng
làng
dié
shī
湿
yān
níng
shì
fàn
líng
chá
chū
yíng
shēng
xiān
yuán
zhōng
shèng
gài
xiāng
réng
bié
chéng
kān
liàn
zhǎng
guī
yòu
wèi
néng
shí
cāo
shǐ
wèi
ěr
zhù
liáng
chēng

作者介绍

唐末五代诗人,花间派重要词人

韦庄(836?~910),唐末至五代前蜀诗人、词人。字端己,长安杜陵(今陕西西安东南)人。武后时宰相韦待价之后、诗人韦应物四世孙。乾宁进士,后又在朝任左、右补阙等职。后期为仕蜀时期,官至吏部侍郎兼平章事。韦庄是花间派中成就较高的词人,与温庭筠并称“温韦”。其词多写闺情离愁和游乐生活,注重于作者感情的抒发,善用清新流畅的白描笔调,表达真挚深沉的感情。诗多忧时伤乱之作,以近体诗见长,清词丽句,情致婉曲。其长篇叙事诗《秦妇吟》与《孔雀东南飞》《木兰诗》并称“乐府三绝”。另有代表词作《菩萨蛮》《浣溪沙》。

展开阅读全文 ∨

上一篇:唐·韦庄《谒金门·春雨足》

下一篇:唐·韦庄《对酒赋》

猜你喜欢